บางสิ่งบางอย่าง
  *บางอย่างน่าเบื่อเมื่ออยู่ใกล้      ห่างไกลเพียงนิดกับคิดถึง
บางอย่างใคร่ชิดแนบติดตรึง         แค่หนึ่งนาทียังรี่รอย
   บางอย่างอิงแอบอยู่แนบชิด      ลืมคิดคุณค่าจนล่าถอย
สลดทดท้อเบื่อรอคอย               จากไปใจหงอยจึงได้คิด
   บางอย่างห่างไกลเหมือนใกล้กว่า  ไขว่คว้าทุกครั้งสมดังจิต
กับสิ่งอยู่ใกล้ไม่เคยชิด              ดังภาพนิมิตรมายาลวง
   บางสิ่งเห็นอยู่มิรู้ค่า               จนกว่าจะหายจึงเริ่มหวง
อยู่ใกล้ไม่รักไม่ตักตวง               ถึงช่วงห่างไปใจอาวรณ์
   บางอย่างวางไว้ไม่เคยจับ         หายลับร่ำไห้ตามไถ่ถอน
จะป็นจะตายน้ำตาปอน               ลืมย้อนก่อนหน้าลืมค่ามัน
   บางสิ่งบางอย่างระหว่างชีวิต      ใกล้ชิดติดแจแล้วแปรผัน
มีพบมีพรากแล้วจากกัน               จนเป็นสามัญธรรมดา